Heb je een oudere woning, een specifiek renovatieproject of een monumentaal pand met houten constructies? Dan kun je mogelijk de volgende dekvloeren tegenkomen:

3. Magnesietvloer (houtgraniet)

Wat is het? Een dekvloer op basis van magnesiumoxide, zouten en een organische vulstof (meestal fijn houtzaagsel of kurkstof). Werd veelvuldig toegepast tussen 1920 en 1970.

Kenmerken: Heeft een opvallende okergele, roodbruine tot groenachtige kleur. Het materiaal is zeer licht van gewicht en voelt minder koud aan dan cement.

Vloerverwarming: Absoluut ongeschikt om te frezen. Magnesiet is totaal niet bestand tegen vocht; bij blootstelling aan water (zoals bij watergekoelde frezen) lost de binding op en verpulvert de vloer. Vloerverwarming kan hier alleen via een droogbouwsysteem (boven op de vloer) worden gerealiseerd.

De test: Leg een afgekrabd brokje of wat boorstof in een glas water. Als het na een paar uur zacht en papperig wordt is het magnesiet. Ook kun je een aansteker bij wat boorstof houden. Het materiaal gaat direct smeulen en verspreid een duidelijke geur van verbrand hout. 

4. Bitumen dekvloer (Gietasfalt).

Wat is het? Een dekvloer bestaande uit bitumen (asfalt), zand en vulstoffen. Wordt soms gebruikt in appartementen vanwege de hoge geluidsisolatie.

Kenmerken: Donkergrijs tot diepzwart van kleur. Het is een volledig naadloze, homogene en waterdichte massa.  

Vloerverwarming: Ongeschikt om te frezen omdat het bitumen door de wrijving en hitte van de frees direct smelt en de machine stroperig vastloopt. Vloerverwarming wordt hier daarom vrijwel altijd opgebouwd met tackerplaten of noppenplaten, waar naderhand een nieuwe geschikte giet laag overheen komt.

De test: Verhit een dikke stalen spijker met een brander en druk stevig op de vloer. Smelt de spijker direct in de vloer en ruik je een penetrante teer- of asfaltlucht? Dan is het gietasfalt.  

5. Cementgebonden gietvloer (o.a. Cemflow)

Wat is het? Een moderne, vloeibare dekvloer. In plaats van gips (zoals anhydriet) is deze vloer volledig opgebouwd rondom een vloeibaar cementmengsel.

Kenmerken: Combineert de looks van anhydriet (spiegelglad, super strak en vloeibaar waterpas opgedroogd) met de typische, stoere grijze kleur van traditioneel beton.

Vloerverwarming: Uitstekend om te frezen omdat het een cement product is.

De test: Het oppervlak is net zo glad als anhydriet, maar zodra je de zuurtest uitvoert begint de vloer direct heftig te bruisen. Dit bewijst de aanwezigheid van cement in een gietvloerstructuur.

6. Droogbouw elementen (bijv. Fermacell platen).

Wat is het? Een "droge" dekvloer die niet gestort wordt, maar bestaat uit harde gipsvezel- of cementgebonden platen die zwevend over een egaliserende korrel laag aan elkaar worden gelijmd en geschroefd.

Kenmerken: Visueel herken je dit direct aan de zichtbare naden, lijmranden of schroeven als de vloerafwerking is verwijderd. De vloer klinkt bovendien holler wanneer je erop klopt. 

Vloerverwarming: In bestaande, standaard droogbouwplaten kan niet naderhand worden gefreesd. De platen verliezen dan hun constructieve sterkte. In plaats daarvan maken we gebruik van speciale, geprefabriceerde droogbouw- vloerverwarmingsplaten.

De test: Klop met de achterkant van een schroevendraaier op de vloer; het klinkt duidelijk aan een holle plaatconstructie in plaats van een massieve steenachtige massa. Krab de hoeken van de kamer kaal om de messings- en groefnaden van de platen te lokaliseren.